بیوگرافی الهام پاوه نژاد و همسرش:
بیوگرافی الهام پاوه نژاد
الهام پاوه نژاد متولد ۲۷ شهریور ۱۳۵۰ در تهران و بازیگر است.
تحصیلکرده فوق دیپلم رشته بازیگری و کارگردانی از دانشکده وزارت فرهنگ و ارشاد می باشد.
سختی وارد شدن به هنر:
سال ۱۳۶۹ وارد شدنم به دانشگاه خیلی متاثر از تصمیم پدر بود چون در آن سال
خیلی مخالفت برای کار بازیگر در جامعه وجود داشت.
مرحله اول کنکور هنر را یواشکی دادم چون پدرم دوست نداشت اما وقتی رتبه ام آمد
و پدرم دید بدون هیچگونه فعالیتی به این رتبه رسیدم قبول کرد.
بازیگری را بصورت آکادمیک در دانشگاه زیر نظر اساتیدی چون رکن الدین خسروی
و اکبر زنجان پور گذراندم و این اساتید خیلی در دیدگاه و نگرش من تاثیرگذار بودند.
تئاتر و شهرت با تلویزیون:
بصورت جدی از سال ۱۳۶۹ با تئاتر دانشجویی و از سال ۱۳۷۰ به صورت حرفه ای با
نمایشی به کارگردانی اکبر زنجانپور در سالن تئاتر سنگلچ بروی صحنه رفت.
بعد از ۴ سال تجربه تئاتری در سال ۱۳۷۳ با سریال همسران کنار فردوس کاویانی ، مهرانه مهین ترابی و فرهاد جم به شهرت زیادی رسید.
ورود به سینما:
نخستین تجربه ی سینمایی او بازی در فیلم سینمایی دیشب باباتو
دیدم آیدا به کارگردانی رسول صدرعاملی در سال ۱۳۸۳ بود.
ازدواج:
الهام پاوه نژاد اواخر دهه هفتاد با آقای کامکاری ازدواج کرد که یکسال بعد ثمره این زندگی تولد دختری به نام کردیا شد.
تجربه کارگردانی:
اولین اثری که نام من در آن به عنوان کارگردان آمده نمایش نامه خوانی
اثر قضیه متران پاژ نوشته الکساندر وامپیلوف بود.
در این تئاتر تیم فوق العاده مشتکل از آقایان حسن پور شیرازی و سیروس ابراهیم زاده
نمایش نامه خوانی میکردند که به نفع زلزله زدگان آذربایجان انجام شد.
نویسندگی کتاب:
کتاب اول من با نام (هشت صبح هشت اسفند) در سال ۱۳۹۳ رونمایی شد و کتاب دومم
با نام (قطعه۹۴ ردیف۷) نیز اردیبهشت ۱۳۹۵ در نمایشگاه کتاب منتشر شد.
تدریس بازیگری:
سالهاست که تدریس بازیگری را دنبال میکنم ، یک دوره چند ساله به دلیل قهرم
از حوزه تدریس فاصله گرفتم اما الان دوباره فعال هستم.
در حیطه آموزش هم همیشه دوست دارم بروز باشم و با مطالعه سرکلاس بروم.
اولین زن بعد از انقلاب:
سال ۱۳۸۰ من اولین نفر بعد از انقلاب بودم که برای خواندن اشعار فروغ فرخ زاد مجوز
گرفتم اما تلاشم برای عرضه شعرخوانی به بازار متاسفانه به نتیجه نرسید.
ماجرای فوت پدر:
پدرم بهار سال ۱۳۹۳برای یک پا درد به بیمارستان محلی مراجعه کرده بود و متاسفانه
با بی لیاقتی پزشکانی که آنجا بودندبدون توجه به رزومه پزشکی پدر دارویی را به او تجویز کردند
که این دارو باعث شد تمام سیستم عضلانی پدرم قفل کند.
در واقع آن دارو باعث شد توان تحرک پدرم کم شود و این ناتوانی از لحاظ روانی
خیلی برایش سنگین بود تا اینکه یک روز صبح به خاطر خونریزی مغزی درگذشت.
دیدگاهتان را بنویسید