بیوگرافی سوسن پرور بازیگر:
بیوگرافی سوسن پرور بازیگر
سوسن پرور متولد ۳۰ دی ۱۳۵۴ در اراک و بازیگر و کارگردان است.
او فارغ التحصیل لیسانس رشته ادبیات نمایشی و فوق لیسانس کارگردانی تئاتر
از دانشگاه آزاد می باشد که از ۱۹ سالگی فعالیتش را با تئاتر شروع کرد.
تنبل بودم:
من اینقدر در مدرسه تنبل و مایه آبروریزیخانواده بودم که پنجم ابتدایی با تک ماده قبول شدم
و از قضا شاگرد همان مدرسه ای بودم که مادرم آنجا معلم بود.
می خواستم حمال بشم:
همه به ما می گفتند که درس بخوانید تا دکتر و مهندس شوید من نمی خواستم!
پس فکر کردم که درس خواندنم بیهوده است ، من عاشق این بودم که حمال بشم!
فکر میکردم حمال خیلی آدم قوی و قدرتمندی است که زور و بازو دارد و هیچکس نمی تواند اذیتش کند.
ماجرای کنکور شانسی:
خواهر بزرگم دفترچه گرفت و زمان کنکور شانسی سه ردیف از پاسخنامه
را پر کردم که بعدا فهمیدم اصلا سوالات ۱۵۰ تا بود و من ۳۰۰ سوال جواب داده بودم.
دانشگاه اولین چیزی که به من داد عقل بود سپس شروع کردم در پروژه های دانشجویی بازی کردم.
حرفه ای با تئاتر:
سال ۱۳۷۳ تئاتر را به صورت جدی از دانشگاه شروع کرد تا اینکه سال ۱۳۷۶
برای نمایش (پول دستهای پدربزرگ) جایزه بازیگر دوم را از جشنواره سمنان گرفت.
در سال ۱۳۸۱ به تهران نقل مکان کرد و بعنوان نویسنده و کارگردان نماش (توالت)
را در جشنواره تئاتر فجر بروی صحنه برد که با استقبال خوبی مواجه شد.
شهرت :
سال ۱۳۸۷ با سریال (بزنگاه) به کارگردانی رضا عطاران در کنار چهره هایی
چون حمید لولایی و مرجانه گلچین به شهرت رسید.
ایشان سپس با فیلم (زندان زنان) به کارگردانی منیژه حکمت وارد سینما شد.
چرا خال هایت را بر نمیداری؟
همه به من میگویند چرا خال هایت را بر نمیداری یا چرا بینی ات را عمل نمیکنی؟
خب این موضوع کاملا شخصی است ، مثل این است که بگویند چرا فلان کفش
را پوسیدی خب این سلیقه من است و مال من است و من این را دوست دارم.
همسر ایده آل:
همسر ایده آل من یک آدم چهارشانه ، بلند قامت و خوش هیکل است که حتما
هم اسب سفید دارد و در خانه او را جرج کلونی صدا میکنند.
از ازدواج میترسم:
من درمورد ازدواج شخصا ترس هایی دارم با وجود آنکه آدم ریسک پذیری هستم
اما هنوز نتوانستم بر ترس هایم غلبه کنم و ریسک ازدواج را قبول کنم.
فکر نکردم که زشتم:
وقتی مردم مرا در خیابان می بینند می گویند : آخی به او زشتی هم که در سریال بودی نیستی
و این برایم جالب بود که همه ی مردم فکر میکنند من زشتم.
نمی خواهم بگویم که حوری ام ، اما هیچ وقت فکر نکردم زشتم یا دماغم به صورتم نمی آید.
من هرگز فکر نکردم که لب هایم را پروتز کنم ، من فکر میکنم در مجموعه قیافه ام
طوری نیست که وقتی کسی در خیابان رد شود برگردد و نگاه کند.
خداروشکر چشم هایم میبیند و حس بویایی ام خوب است و همه چیز در زندگی ام عالی است.
دیدگاهتان را بنویسید