بیوگرافی رامین راستاد بازیگر :
بیوگرافی رامین راستاد بازیگر
رامین راستاد متولد ۲ خرداد ۱۳۵۱ در مشهد و بازیگر است.
تا مقطع دیپلم تحصیل کرده و ترم سوم دانشگاه از رشته ادبیات انصراف داد تا اینکه از ۲۲ سالگی وارد تئاتر شد.
شرکت در کلاس بازیگری:
همیشه به دنبال فرصتی بودم تا بتوانم به رویای دیرینه ام یعنی بازیگری جامعه برسم
تا اینکه با انصراف از دانشگاه در کلاس بازیگری امین تارخ شرکت کردم.
بصورت حرفه ای سال ۱۳۷۵ با نمایش (کبودان و اسفندیار)
به کارگردانی کامبیز کاشفی در مجموعه نیاوران بروی صحنه رفتم.
چندماه بعد با حضور در تست کار جدید رضا گنجی (کارگردان) با فیلم حریف دل جلوی دوربین رفتم.
شهرت:
رامین راستاد سال ۱۳۷۹ با سریال باران عشق جلوی دوربین رفت تا اینکه سال ۱۳۸۵
با سریال زیر تیغ کنار پرویز پرستویی و فاطمه معتمد آریا به خوبی درخشید.
با این حال شهرت او سال ۱۳۸۹ با سریال جراحت در کنار ثریا قاسمی ، امین تارخ و آتنه فقیه نصیری شروع شد.
علاقه به شعر و ادبیات:
من ادبیات خوانده ام ، همیشه شعر و کتاب را دوست داشتم البته شعر را بیشتر از نثر دوست داشتم
و هنوز هم بیشترین مطالعه من در زمینه شعر است.
فوتبال و بازیگری:
من قبل از بازیگر شدن بعنوان یک فوتبالیست حرفه ای در تیم آتش نشانی تهران
در پست دفاع آخر بازی میکردم که بخاطر عشق بازیگری دیگر ادامه ندادم.
علاقه به علی دایی:
فکر نمیکنم هیچکس به اندازه من علی دایی را دوست داشته باشد او را نه به عنوان یک فوتبالیست
بلکه بعنوان یک الگو قبول دارم و از صمیم قلبم به او عشق می ورزم.
ازدواج:
رامین راستاد سال هاست ازدواج کرده که ثمره این زندگی موفق یک دختر
به نام صدف متولد ۱۳۷۰ و پسرش آرشک متولد ۱۳۸۲ می باشد.
رابطه با دخترم:
رابطه ام با دخترم بسیار خوب است اما طبیعی است که با مادرش راحت تر باشد
۱۴ یا ۱۵ سالش بود یکی دو کار بازی کرد ، خوب هم ظاهر شد اما خودش دیگر نخواست که ادامه دهد.
رابطه با همسر:
من بازیگرم و می دانم که مورد توجه عده ی زیادی هستم برای همین کپی
صفحه مجازی خودم را روی گوشی همسرم نصب کرده ام.
خیالم راحت است که داشتن هوادار و طرفدار به رابطه ی من و همسرم لطمه نمی زند
چون علاوه بر من او هم مراقب این حریم خانوادگی است.
مشکل سیگاری بودن:
فعلا حداقل کاری که کرده ام این است که به هیچ عنوان در خانه سیگار نمیکشم.
یک هواکش قوی در خانه داریم که اگر احیانا بخواهم سیگار بکشم زیر آن هواکش
می کشم و در آن لحظه بچه هایم حق ندارند به آشپزخانه بیایند.
بازی که تا روزی که زنده ام:
برای آینده هیچ پیش بینی خاصی نمیتوانم انجام دهم ولی مطمئنم که در کار برای خودم
بازنشستگی قائل نیستم و تا روزی که زنده هستم می خواهم بازی کنم.
دیدگاهتان را بنویسید