بیوگرافی مریلا زارعی بازیگر :
بیوگرافی مریلا زارعی بازیگر
مریلا زارعی متولد ۲۵ فروردین سال ۱۳۵۳ در تهران و بازیگر سینما و تلویزیون است.
او فارغ التحصیل لیسانس مهندسی علوم صنایع غذایی از دانشگاه آزاد می باشد
که از ۲۱ سالگی با سریال کارگردان وارد تلویزیون شد و حالا سه سیمرغ بلورین هم دارد.
او در شهر تهران متولد شده اما اصالت اصفهانی (نطنز) دارد. برادرش ساکن
خارج از کشور می باشد و خواهر کوچکترش ملیکا معروف به خاله شادونه مجری کودک است.
علاقه به بازیگری و شروع آن :
تحصیلات پایه من در مدرسه درس علوم اسلامی بود و به دلیل فضای فوق العاده مثبت
این مدرسه در تحلیل مسائل دینی و اجتماعی و تشکیل جلسات
نقد فیلم و سریال ، باعث شد پایه های علاقه من به بازیگری در این مدرسه شکل بگیرد.
او اولین بار در سال ۱۳۷۴ با سریال (کاراگاه) وارد قاب تلویزیون شد و در همین سال
در فیلم سینمایی (پاتک) تجربه بازی در سینما را بدست آورد.
شهرت با (دو زدن) :
با حضور در فیلم سینمایی (دو زن) با کارگردانی تهمینه میلانی در سال ۱۳۷۷ موفق
به کسب تندیس بازیگری نقش مکمل از جشن خانه سینما شد.
سیمرغ ها:
سال ۱۳۸۲ برای فیلم (سرباز های جمعه) اولین سیمرغ خود را برای نقش مکمل گرفت
سپس سال ۱۳۹۲ برای بازی در (شیار ۱۴۳) سیمرغ نقش اول زن را بدست آورد.
او دوباره سیمرغ نقش اول زن خود را در جشنواره فجر ۹۵ با فیلم (زیر سقف دودی) تکرار کرد.
ازدواج مریلا زارعی:
مریلا زارعی که خواهر بزرگتر است هنوز ازدواج نکرده و مجرد می باشد
اما خواهر کوچکترش ملیکا ازدواج کرده و یک فرزند هم دارد.
سفیر نیکوکاری:
خانم زارعی که از سفیران موسسه نیکوکاری مهر آفرین می باشد می گوید من فکر میکنم
سفیر نیکوکار بودن خیلی سخت تر از بازیگر بودن است.
خیلی از مواقع به جاهایی میروم که هیچ بازیگر و هنرمندی را نمیشناسند
پس من موظفم به عنوان یک سفیر نیکوکاری کارم را به خوبی انجام دهم و
به حرف های کودکان و اموری که به آنها شدیدا نیاز دارند توجه کنم.
تلاش برای نجات شهلا جاهد:
حضور مریلا زارعی در دادگاه شهلا جاهد همسر سابق ناصر محمدخانی
به جرم قتل از موضوعاتی بود که آن سال ها او را سر زبان ها انداخت.
او تمام تلاش را برای جلب رضایت خانواده مقتول به کار گرفت اما نشد
خودش میگوید وقتی من شهلا را ملاقات کردم سکوت اختیار کرده بود.
از او خواستم اگر ماجرایی ناگفته دارد بیان کند اما او چیزی برای گفتن نداشت
و تنها به رفتن به دنیای باقب امیدوار بود و از همگی حلالیت طلبید.
یادگیری از سینما:
سینما مانند زندگی به من آموخت که چطور برای رسیدن به موفقیت باید
از شکست ها و رنج ها درس عبرت گرفت و آنها را چراغ راه خود کرد.
سینما به من صبر را آموخت و اینکه برای رسیدن باید صبور بود.
من از سینما یاد گرفتم که ما هم مثل همان یخ فروشی هستیم که حاصل دسترنج
و زندگی اش هر لحظه آب میشود ؛ پس باید قدر لحظاتمان را بدانیم و از آن به بهترین شکل بهره ببریم.
دیدگاهتان را بنویسید