به مجله آقای قاب خوش آمدید.۲۵ آبان ۱۴۰۵
بیوگرافی امیرحسین صدیق

بیوگرافی امیرحسین صدیق

بیوگرافی امیرحسین صدیق:

بیوگرافی امیرحسین صدیق

امیرحسین صدیق متولد ۸ آبان ۱۳۵۱ در تهران می باشد که بازیگر و مجسمه ساز است.

او تحصیلکرده مقطع دیپلم از مدرسه فیلم و هنر صدا و سیما می باشد که فعالیت هنری اش را با تئاتر شروع کرد.

در یک مهر ۱۳۵۸ وقتی که ۷ ساله بود پدرش را در سانحه رانندگی از دست داد

تا اینکه چند وقت بعد به عضویت کلاس تئاتر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در آمد.

فعالیت حرفه ای با تئاتر :

او فعالیت حرفه ای خود را در سال ۱۳۷۰ بعد از گرفتن دیپلم با تئاتری به نام پیروزی

در شیکاگو به کارگردانی مرحوم داوود رشیدی آغاز کرد که در آن زمان ۱۹ سال سن داشت.

رسیدن به شهرت:

در سال ۱۳۷۱ و در سن ۲۰ سالگی با فیلم قافله برای اولین بار جلوی دوربین رفت

و تا یکسال بعد موفق شد چند تجربه عالی را در سینما و تئاتر به دست آورد.

او در سال ۱۳۷۳ با سریال قصه های تا به تا به کاگردانی مرضیه برومند در نقش آقای پدر به شهرت عجیبی رسید.

مهاجرت به روستا و علت آن:

در سن ۴۰ سالگی تصمیم گرفت برای ادامه ی زندگی به روستا برود و برای همین به همراه مادرش

ساکن روستای کمرد در ۲۵ کیلومتری شهر تهران در مسیر جاده آبعلی شد.

ایشان میگوید که علت مهاجرتم به روستا این بوده که تهران از نظر شلوغی

ترافیک و آلودگی غیر قابل تحمل شده بود برای همین حدودا در سال ۸۷

یک باغ قدیمی در کمرد خریدم و شروع به ساخت خانه ای که دوست داشتم کردم.

ازدواج امیر حسین صدیق با باران خوش اندام در ۴۶ سالگی:

امیرحسین صدیق بالاخره بعد از سالها و به اصرار مادرش در نهایت بهمن ۱۳۹۷

و در سن ۴۶ سالگی با باران خوش اندام شاعر و تصنیف سرا ازدواج کرد.

مجسمه سازی:

یکی از دلایلی که از تهران به روستا مهاجرت کردم این بود که مجسمه سازی را تجربه کنم.

هر هفته یکی دو روز در کارگاه خانه ام با حمید جبلی و شاهرخ فروتنیان دور هم جمع میشویم

و باهم کار میکنیم و تجربیات جدید را به دست می آوریم.

کار با کارگردان های جوان :

داریوش مهرجویی را تا سال ۱۳۷۸ تا هامون و آقای مسعود کیمیایی را تا دهه هفتاد

به شدت دوست داشتم که بعدا این دوست داشتن کم شد.

کیانوش عیاری را هم تا قبل اینکه در سریال هزار چشم بازی کنم دوست داشتم

که البته بعد از این همکاری پشیمان شدم و درکل دوست دارم با فیلمسازان جوان کار کنم.

علاقه به نقش منفی:

من عاشق نقش منفی هستم اما نمیدانم که چرا به من کم پیشنهاد میشود.

به این دلیل نقش منفی را دوست دارم که معمولا در فیلم ها و سریال های ما

نقش های مثبت خیلی یک وجهی و کلیشه ای در می آیند در حالی که نقش های منفی

اینطور نیست و کسی نیست که سانسورشان کند و از آنها ایراد بگیرد.

به کلاس سینما اعتقادی ندارم:

من به کلاس سینما و بازیگری و دانشگاه سینما رفتن اعتقاد زیادی ندارم و به نظر من بخش

اعظم بازیگری به جوشش هنری و استعداد ذاتی مربوط است.

استعدادی که اگر وجود داشته باشد باید در راستای دانشگاه و کلاس

و کار عملی و تئاتر هدفمند شود و در مسیر درست قرار بگیرد.

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *